oc-back
Athens Biennale | OPEN CALL | Talk

Εξηγώντας την κρίση σε μια νέα χορεύτρια

• Πως μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τον Σταλινισμό βλέποντας τα Μπολσόι;
• Τι σχέση έχουν οι οικονομικές θεωρίες του Καίϋνς με την γέννηση του Σύγχρονου Αμερικάνικου χορού;
• Τον «Αγών μου» ή τα βιβλία του Ρούντολφ Λάμπαν για την περιγραφή της κίνησης πρέπει να διαβάσετε για να καταλάβετε την κοινωνική ερμηνεία του Ναζισμού;
• Το contact improvisation και ο αυτοσχεδιαστικός χορός σχετίζονται με το αναρχικό κίνημα ή με το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο;
• Ο Σόρος χρηματοδοτεί το indymedia ή παραστάσεις conseptual dance στις πρώην Σοσιαλιστικές χώρες;
• Γιατί η θεία Λούλα που ψηφίζει Χρυσή Αυγή παρακολουθεί παραστάσεις χορού και της αρέσουν ;
• Οι παραστάσεις σε δημόσιους χώρους τι σχέση έχουν με την αξιοποίηση τους και από ποιους;
• Αν δούμε το σώμα σαν πεδίο οικονομίας, ποιο είναι το αίμα, ποιοι οι μύες, ποια τα κόκκαλα, τι αποβάλλουμε;
• Τι αναλογία έχει η κρίση του 08, η οποία ξεκίνησε από την κρίση δανείων κατοικίας, με τον χορό; οι χορογραφικές ιδέες σαν μόνιμες κατοικίες;
• Στην Ευρώπη οι μόνη οικονομίa με πλεόνασμα είναι η Γερμανία. Συμβαίνει το ίδιο στον χορό; Εισάγουμε Γερμανικό χορό;
• Αν όπως προτείνουν οι οικονομολόγοι της ΕΕ η έξοδος από την κρίση είναι η επένδυση στις τεχνολογίες αιχμής, ποιες είναι οι αντίστοιχες χορευτικές τεχνολογίες αιχμής; ο conseptual χορός / οι release / το siatsou; γιατί όλες προάγουν την ατομική λύση;
• Πως εκμεταλλεύεται την υπεραξία της εργασίας όλων των συμμετεχόντων σε αυτή την παράσταση ο χορογράφος της;

Αυτά και άλλα χορευτικά ερωτήματα απαντιούνται στην διάλεξη-παράσταση με τίτλο:
“Εξηγώντας την κρίση σε μια νέα χορεύτρια”

Με την φόρμα μια διάλεξης, η παράσταση ξεκινά σαν ομιλία σε συνέδριο οικονομολόγων και στην συνέχεια με μεταφορές / αναλογίες τέχνης και οικονομικής ζωής, χρησιμοποιεί το σώμα των χορευτών το οποίο διατρέχεται από όλη την ιστορία του Δυτικού χορού, για να αναδείξει την αποδομημένη ταυτότητα του σαν ένα παράδειγμα έλλειψης κοινωνικής σύνδεσης.

Σκηνοθεσία –Χορογραφία: Κωνσταντίνος Μίχος
Παραγωγή: Λάθος Κίνηση

Ο Κωνσταντίνος Μίχος με την ομάδα χορού Λάθος Κίνηση έχει σκηνοθετήσει ανάμεσα σε άλλα έργα τα:
«Πρώτη κατοικία» 2003 στα Προσφυγικά της Λέωφ. Αλεξάνδρας μαζί με 12 εικαστικούς καλλιτέχνες,
«Ανάκριση» 2005, η οποία άνοιξε στο κοινό τον χώρο των κρατητηρίων των Γερμανικών δυνάμεων κατοχής στην πλατεία Κοραή,
«Χωρίς στίγμα» 2007 στο Νοσοκομείο Σωτηρία.
Το κείμενο της πρόσφατης διάλεξης-παράστασης του «Την ημέρα που δεν φίλησα την Ισαδώρα Ντάνκαν» μπορεί να βρεθεί εδώ (http://www.paratiritirioxorou.blogspot.gr/2013/06/blog-post_1.html)