Οκτ10. | 19:55

The new Parthenon (beta)

Wed 9/10 | host: Ilias Paraskevopoulos

Το στρογγυλό αυτό τραπέζι επιχείρησε να εισαγάγει την επόμενη πράξη που θα ενσωματώνει εξίσου κριτικά το μνημείο ως κληρονομιά καθώς όμως και το διαρκές αίτημα της εικονοκλαστικής καταστροφής του. Παράλληλα, θα επιχειρήσει να εξοικειωθεί μαζί με το κοινό στο ενδεχόμενο νέων προσλήψεών του ως εργαλείο συλλογικής μνήμης.

This roundtable tried to introduce the public to the next praxis, which will embed -from a critical point of view- both the monument as cultural heritage and the permanent demand of its iconoclastic destruction. On the other hand, it will try to familiarize with the possibility of alternative references the monument might have today as a means of collective memory.

Parthenon 2.0: Από το «µνηµείο» στο «µεταδεδοµένο»
Δέσποινα Καταπότη – Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας, Πανεπιστήµιο Αιγαίου
Ποιο είναι το νόηµα του Παρθενώνα σήµερα; Τι είδους µνήµες ενεργοποιεί; Ποιο ακριβώς είναι το περιεχόµενό του; Στη περίοδο της Νεωτερικότητας, το µνηµείο αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα εργαλεία αναπαραγωγής της κυρίαρχης αφήγησης περί έθνους, στην παρούσα συγκυρία ωστόσο φαίνεται ότι κάτι αλλάζει: πολλοί επισηµαίνουν ότι ο Παρθενώνας λειτουργεί πλέον ως «µεταδεδοµένο», µε άλλα λόγια, ένα πολύπλοκο και δυναµικό δίκτυ(ο) ερµηνευτικών θέσεων, αντιθέσεων και συνθέσεων. Parthenon Beta, Parthenon 2.0, Web 2.0: Ισχύει όντως αυτός ο παραλληλισµός κι εφόσον ναι, τι ζητήµατα ανακύπτουν όταν ένα µνηµείο αρχίζει να δυνητικοποείται;

Occupy Parthenon
Χρήστος Χρυσόπουλος – Συγγραφέας
Το ερείπιο αποτελεί το κατεξοχήν δοχείο του νοήµατος. Στέκει εµπρός µας ως ζωντανή υπόδειξη ενός απωλεσθέντος περιεχοµένου. Εφόσον δεν το καταστρέφουµε ολοκληρωτικά, το ερείπιο µάς καλεί να αναπληρώσουµε αυτή την έλλειψη, πληρώνοντας το κενό µε συµβολικό νόηµα. Υπό µια έννοια, µας καλεί να το «κατοικήσουµε» εκ νέου. Να γίνουµε οι νέοι ένοικοι της ιστορίας του. Τι σηµαίνει αυτό για το κατεξοχήν παραδειγµατικό ερείπιο των Αθηνών; Τι θα σήµαινε να «ενοικήσουµε» ξανά τον Παρθενώνα στην τρέχουσα συγκυρία;

Παίζοντας με το χρόνο στα τοπία της κατανάλωσης: Οι περιπτώσεις της Ακρόπολης και του Shopping Mall
Δηµήτρης Λάλλας – Δρ. Κοινωνιολογίας
Στο σύγχρονο µητροπολιτικό πεδίο, ο εµπορευµατικός πολιτισµός αναπαράγεται και εµπεδώνεται ως κυρίαρχο σύστηµα αξιών, κοινωνικών αναπαραστάσεων, πρακτικών και εµπειριών µέσω της (από-) νοηµατοδοτούσας δυναµικής τόσο των πολιτισµικών µνηµείων όσο καιτων σύγχρονων τοπόσηµων της κατανάλωσης. Από τη µια, η Ακρόπολη ως αντικείµενο του τουριστικού βλέµµατος και ως τόπος πολιτισµικής κατανάλωσης και από την άλλη τα shopping malls ως περιβάλλοντα εµπορευµατικής/θεαµατικής κατανάλωσης, χαρτογραφούν σε µεγάλο µέρος το σύγχρονο µητροπολιτικό χώρο, ο οποίος µετασχηµατίζεται σε πεδίο κατανάλωσης. Η αφαίρεση της ιστορικότητας που ανάγει ένα πολιτισµικό µνηµείο σε (θεαµατικό) αντικείµενο του τουριστικού βλέµµατος αφενός κι αφετέρου η εµπειρία ενός νέου τύπου κοινόχρηστου χώρου ως ειρηνευµένου, ασφαλούς, ανιστορικού και αποκλειστικά θεαµατικού/εµπορευµατικού µαρτυρούν την προώθηση µιας ανιστορικής εµπειρίας, δηλαδή µιας εµπειρίας αποκαθαρµένης από τη διαλεκτική σχέση παρελθόντος, παρόντος κι µέλλοντος. Τι ζητήµατα ως προς την µητροπολιτική εµπειρία θα τεθούν µε το ενδεχόµενο µιας µελλοντικής (υλικής) γειτνίασής τους στον αστικό χώρο µε τη µορφή ενός pedestrian shopping mall µε την Ακρόπολη να επέχει τη θέση ενός πολιτιστικού άνκορα (άγκυρας);

Speakers:
Aristides Baltas, Christos Chrissopoulos, Despina Catapoti, Dimitris Lallas

Audiovisual:
Kyriaki Costa «21st century iconoclasm» Video Art Loop
Eleana Yalouri, Panos Sklavenitis, «Acropolis Rocks» Video Art