Οκτ7. | 2:13

Introduction to VALUE workshop

Οκτωβρίου 5, 2013 @ 5:00 μμ – 8:00 μμ | Value Workshop

Εισήγηση στο workshop ΑΞΙΑ, μια συνεργασία δίμηνης διαρκείας εικαστικών καλλιτεχνών, κοινωνικών επιστημόνων και θεωρητικών διάφορων κατευθύνσεων, οι οποίοι, με κεντρική αναφορά την ανθρωπολογική προοπτική της «ανταλλαγής», θα επιχειρήσουν να κατανοήσουν καλύτερα και να σχολιάσουν με διάφορους τρόπους την «άξια» όπως δημιουργείται και βιώνεται καθημερινά. Οι επισκέπτες της AGORA καλούνται να συμμετέχουν στις εβδομαδιαίες συζητήσεις και συναντήσεις, όπως και στη δημιουργία καλλιτεχνικού έργου από την ομάδα που επιμελείται το workshop και από προσκεκλημένους καλλιτέχνες και θεωρητικούς. Οι συζητήσεις θα πραγματοποιούνται στο machine room, στον ημιώροφο της Σοφοκλέους. Το workshop συντονίζει η Ελπίδα Ρίκου. Το πρόγραμμα του workshop αναρτάται στη διεύθυνση: http://valueab4.wordpress.com.

 

Introduction to Value workshop. This workshop proposes a two months’ collaboration between visual artists, social scientists and theorists from different fields, who will take the anthropological perspective on “exchange” as a point of reference while attempting to comprehend and comment on the ways “value” is created and experienced in everyday life.The 2013 Athens Biennale’s visitors are invited to participate in the weekly meetings, the discussions and the artworks of the curating team, as well as of the invited artists and theorists. The workshop’s program can be found at http://valueab4.wordpress.com.

 

Ο «Άλλος» ως έργο: προβληματισμοί γύρω από την «εθνογραφική» τέχνη

συζήτηση:  Χ. Βαλσαμάκη, Χ. Μαραθού, Φ. Μπήτου | συμμετοχή/video: Λ. Θεοδώρου | συντονισμός: Ε. Ρίκου

Η συζήτηση του Σαββάτου 5 Οκτωβρίου εξελίχθηκε με αφετηρία τις εισηγήσεις των τεσσάρων ομιλητών, Χριστίνας Μαραθού, Φανής Μπήτου, Χρύσας Βαλσαμάκη και Ελπίδας Ρίκου, και της προβολής ενός βίντεο της Λίνας Θεοδώρου.

Η Χριστίνα Μαραθού, κοινωνική ανθρωπολόγος, στην ομιλία της Bangla Bazaar: Η «άλλη» αγορά, παρουσίασε σύντομα την έρευνά της στην κοινότητα Μπαγκλαντεσιανών μεταναστών και την ιδιόμορφη αγορά που έχουν συστήσει στο κέντρο της Αθήνας. Η Φανή Μπήτου, εικαστικός, αναφέρθηκε στα έργα της «Πηνελόπη», «πλ. Βικτωρίας» και «Ζει και εργάζεται», τα οποία, ενώ πραγματοποίησε με προσωπικές αφορμές, αγγίζουν (και επίκαιρα) κοινωνικά ζητήματα: Εμφύλιος, Μετανάστες, Σύγχρονοι εργαζόμενοι. Η Χρύσα Βαλσαμάκη, εικαστικός, με την ομιλία της Πώς τοποθετούμαστε απέναντι στον αποκλεισμένο «Άλλο»; έθιξε προβληματισμούς που δημιουργούνται όταν επιχειρεί κανείς να αναπαράξει εικόνες απόγνωσης, εικόνες που αφορούν τον αποκλεισμένο από τους επίσημους θεσμούς, καθώς και το πώς μπορεί κανείς με τη χρήση των εικαστικών μέσων να διαχειριστεί αυτό το εγχείρημα.Η Ελπίδα Ρίκου, κοινωνική ανθρωπολόγος και εικαστικός, με αφορμή μια δράση στο θέατρο Εμπρός έθεσε ερωτήματα σχετικά με τους τρόπους που δύναται η σύγχρονη τέχνη να επεξεργαστεί κοινωνικές σχέσεις κατά τα άλλα αναμενόμενες. Τέλος, στο 8’ βίντεο της Λίνας Θεοδώρου, Αντηλιά (2012),ακολουθεί την πορεία κάποιων ανθρώπων στην πόλη, ανθρώπων που όλοι τυχαίνει να κοιτάζουμε, όμως σπάνια στεκόμαστε να δούμε.

Η συζήτηση που προέκυψε μετά τα παραπάνω ήταν ζωηρή και έθεσε καίριους προβληματισμούς γύρω από διάφορους άξονες.Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε κατ’ αρχάς το βίντεο της Λίνας Θεοδώρου. Αφενός προκάλεσε ‘αρνητικές’ εντυπώσεις και κριτικές καθώς προέβαλλε σκληρές εικόνες ανθρώπων καθημερινών που ενδεχομένως δεν θα μάθουν ποτέ ότι αποτέλεσαν αντικείμενο κινηματογραφικής καταγραφής.Τέθηκαν, επομένως, ζητήματα ηθικής που αφορούν στο σεβασμό προς τα άτομα αυτά και την αξιοπρέπειά τους, καθώς και το πολύ σημαντικό ερώτημα του κατά πόσο η αισθητική μπορεί να ξεπερνά τον ηθικό κώδικα, και κατ’ επέκταση υπό ποιους όρους ο καλλιτέχνης παίρνει θέση εφόσον κατέχει μέσα όπως η εικόνα και ο ήχος, τα οποία αποδεικνύονται τόσο ισχυρά. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη χρήση του ήχου από την καλλιτέχνιδα, εργαλείου που φορτίζει επιπρόσθετα τις παρατιθέμενες εικόνες.Με αφορμή το βίντεο αυτό όπως και το έργο της Φανής Μπήτου τέθηκε το ζήτημα της διαμεσολάβησης του καλλιτέχνη που υπάρχει σε κάθε περίπτωση και του επιτρέπει να κάνει τις επιλογές του σχετικά με το τι θα προβάλλει και τι θα αποσιωπήσει.

Η συζήτηση έληξε με ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο σχετικά με το κενό που δημιουργείται μεταξύ της σύγχρονης τέχνης και της κοινωνίας γύρω μας. Η κοινωνία, ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, ψάχνει λύσεις σε ποικίλα προβλήματα που προκύπτουν. Η τέχνη με τα μέσα που διαθέτει, τα οποία πολλές φορές αποδεικνύονται «άγαρμπα», στοχεύει στο να προβληματίζει, να ερεθίζει αλλά και να προτείνει. Ωστόσο, ανάμεσα στις δύο υπάρχει ένα χάσμα που αναμένει να διερευνηθεί.

(αποσπάσματα από το άρθρο της Άλκηστις Κοντοπούλου λίγα λόγια για τη συνάντηση του Σαββάτου 5/10. Ολόκληρο το άρθρο στο: http://valueab4.wordpress.com.)